وضعیت زنان در ده سال اخیر بدتر شده است

مقاله یی از: دوکتور مریم “رقیب”

۳۰/۶/۲۰۱۲ 

زنان افغان نگران موضوعاتی جهانی هستند.  آنان می خواهند که نیاز های اولیه آنان و عزیزان شان ارضا شود.  غذا، پناه گاه، پوشاک، امنیت و آزادی از اولویت برخوار دار هستند.  آنان می خواهند که احساس امنیت نمایند، کودکان شان را تغذیه نمایند و آنان را به مکتب بفرستند. اما، زنان افغان کسانی نیستند که بر سرنوشت شان حاکم باشند؛ دیگران، چون، طالبان، ناتو، ایالات متحدۀ امریکا و دیگر نهاد های مدد رسان، محافظان خودگماشتۀ زنان هستند.

بانو رقیب در این مقاله تحقیقی اش می نگارد که اوضاع صحی زنان نا به سامان است. ادارۀ حمایت از کودکان سازمان ملل متحد یا یونسف می گوید که حد اوسط زنده گی مردان در افغانستان ۴۹ سال و از زنان ۵۱ سال است،  ۶۸ در صد از کودکان زیر سن پنج سال از بیماری های مرتبط با سوء تغذی رنج می برند. یکی از پنج کودک پیش از پنج ساله گی جان اش را از دست می دهد. دسترسی به آب صحی نیز بسیار محدود است.

میزان سواد در افغانستان، پائیین ترین میزان در سطح جهان است؛ در کل بیست و هشت در صد مردم افغانستان با سواد هستند که سیزده در صد آن را زنان تشکیل می دهد. این موضوع پیوند عمیق با نا امنی در این کشور دارد. بلی، مکتب های وجود دارند.  اما، امنیت کجاست که خانه را ترک گفته ، به سوی مکتب رفته شود؟ مکتب های برای دختران حتا در زمان حاکمیت طالبان نیز وجود داشت، اما، همۀ آنها مخفی فعالیت داشتند. بی قانونی، خشونت های مربوط به جنس، تهدید های از سوی افراط گرایان، به شمول طالبان، شبه نظامیان و گروه های وابسته به اتحاد شمال، حمله های انتحاری، ماین های کنار جاده یی و بمباران نیروهای های خارجی، مردم افغانستان، به ویژه زنان و کودکان را تهدید می کنند.

زنان افغان از میزان بلندی نگرانی ها در بارۀ نا معلوم بودن سرنوشت زنده گی خود و خانواده های شان، شکایت دارند. آنان از آیندۀ کودکان، شوهران، پسران و برداران شان در هراس اند. آنان از عنصر های چون، طالبان، و نیروهای خارجی احساس امنیت نمی کنند.

یکی از زیان بار ترین اثر های جنگ برای زنان و هر شهروند دیگری افغان، موضوع آلوده گی هوا است.

هیچ زنی هنگام بیرون آمدن از خانه احساس امنیت نمی کند و آنان ناگذیر هستند برای این که از خانه های شان برآیند، باید چادری به سر کنند. حتا امروز در کابل نیز موضوع از همین قرار است. به گفتۀ بانو رقیب: ”  یکی از دوستانم از وزارت خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا به گفت که :” شما چرا چادری به سر می کنید؟ چرا نمی خواهید مدرن شوید؟”  آما وی از وضعیت نا به سامان که زنان افغان در کشور با آن دست و پنج نرم می کنند، آگاه نیست.

سرانجام، آیا زنان افغان در موجویت ناتو در افغانستان پیشرفت کرده اند؟ ایالات متحدۀ امریکا در افغانستان سیاست های خود را دنبال می کند تا آسیای مرکزی را زیر نفوذ خود گیرد. زنان افغان و کودکان موضوع نگران کننده یی برای هیچ کس نیست. آنان به گونۀ یک وسیلۀ ابزاری استفاده می شوند تا مردم امریکا را فریب دهند. در ده سال گذشته اوضاع امنیتی نه تنها این که برای زنان بهبود نیافته است، بل، در برخی موارد این اوضاع بدتر نیز شده است.

داکتر مریم رقیب شش سال سفر های تحقیقاتی را برای مطالعات تخصصی خود در دانشگاهی در ایالات متحدۀ امریکا، در افغانستان انجام ده است. او در حال حاضر، روی کتابی کار می کند که موضوع آن پیروزی طالبان با استفاده از یک جنبش مذهبی برای تغییر اذهان عامۀ مردم افغانستان است.