هفت روز اعتصاب عذائی اما بی پاسخ !

شنبه ۱۶ میزان:
اعتصاب غذائی سیمین بارکز عضو عزل شدۀ مجلس نماینده گان ، درحال وارد هفتمین روز خویش میشود که هیچ اقدامی عملی از سوی نهادهای  مسئول مبنی بررسیده گی خواست وی صورت نگرفته است، تنها درطول یک هفته مقامات حکومتی از خیمۀ خانم بارکزی دیدارنموده وهرکدام برمظلومیت صدای سیمین بارکزی تاکید داشته اند وسرانجام به روزپنجشنبۀ (۱۴ میزان) رئیس جمهور کرزی خانم بارکزی را به ارگ ریاست جمهوری فراخواند، هنگامیکه بارکزی به سوی ریاست جمهوری میرفت باور های وجود داشت که شاید رئیس جمهور حکم رسیده گی به تقاضای وی را صادرکند واعتصاب غدائی وی پایان یابد ولی برعکس پس از بازگشت از ریاست جهمور سرنوشت بارکزی به شفاخانۀ استقلال کشانیده شد.
درخبرنامۀ که ازسوی دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری به نشر رسید آمده است، که رئیس جمهور بخاطر دریافت راه حل مناسب این قضیه همرای قاضی القضات صحبت خواهد کرد، دراین دیدار برخی وکلای مجلس واعضای فامیل خانم بارکزی نیز جضور داشتند ومیگوید که رئیس جهمور پسر سه سالۀ خانم بارکزی را بااهدائی چند پاکت  چاکلیت (شیرینی)  موردنوازش قرار داده است.
فرخنده زهرا نادری عضو مجلس نماینده گان درپاسخ به این  سوال که آیا به صفت یک فعال حقوق زن در رابطه به اعتصاب غذائی سمین بارکزی چه اقدامی کرده است ، چنین میگوید. ما کارهای را که میتوانیستم کردیم، از جمله اخبار، تصاویر وپیام های خانم بارکزی را ازطریق سایئر رسانه ها بخصوص نشرات مربط خودما نشرنمودیم ، درضمن با وزارت خانه های مربوطه ، نهادهای جامعۀ مدنی فعالان حقوق زن تماس های مکرر داشته ام ودرطول همین هفته درتمام ملاقات هایم پیام های خانم بارکزی را نه تنها برای فعالان حقوق زن بلکه برای همه کسانیکه میخواستیم اگاه شوند صحبت های داشته ام وهمواره کوشا بوده ام که قضیۀ خانم بارکزی را بدون درنظرداشت جنبۀ سیاسی آن با افکار زنانه مطرح نمایم زیرا در قضایای سیاسی شمامیدانید که یک گروپ ازآن حمایت میکند وگروپ دیگر درمخالفت به آن قرار میگیرد ولی شما خود می بنید که خانم بارکزی صدائی مظلومیت خویش را فریاد میکند، عدالت خواهی میکند ، و یک زن است که عدالت خواهی مکنید  واین صدا صدای یک زن است که هر روز درمیان مرگ و زنده گی برای دادخواهی وعدالت مبارزه میکند بنابرین  درد وفریاد خانم بارکزی مربوط یک شخص نیست بلکه این صدائی زن افغان است که مربوط به نیم پیکر جامعه میباشد وشماخود میدانید که درافغانستان تعداد کثیری مردم درقضایای سیاسی دخالت نمیکنند با وجودیکه قضیۀ خانم بارکزی سیاسی است ولی این نوع قضایا جنبه های حقوقی و انسانی  دارد که باید ما آنهارا روشن سازیم ، این اقدامات سبب شد که تعدادی فعالان حقوق زن وجامعۀ مدنی  از خانم بارکزی دیدار وازحرکت مدنی وی ابراز حمایت کند.
نادری عامل اساسی این مشکل را عدم حاکمیت قانون وبی عدالتی دانسته میگوید ؛  درطول ده سال گذشته  جامعۀ جهانی باید بالای حکومت داری خوب ، نهادهای حقوقی ، پارلمان  قوۀ قضائیه سرمایه گزاری میکرد ولی متاسفانه که سرمایه گذاری روی نهادها نه بلکه روی افراد شده است که به هیمن دلیل ماهمه امروز رنج میبریم ، اگر پارلمان افغانستان مقتدر می بود این حالت ها پیش نمیآمد، اینجاست که حاکمیت قانون درکشور ضعیف است ، زمانیکه حاکمیت قانون ضعیف باشد پس فرد است که خودرا قانون میسازد که ما ازآن رنج میبریم.
به باور نادری دخالت همه نهادهای بیرونی در قضیۀ انتخابات غیرقانونی بوده ومشکل اساسی از اثر مداخلات نهادهای بیرونی به وجود آمده است.
داکترثریا صبحرنگ کمیشنرکمسیون مستقل حقوق بشرافغانستان، ازوضعیت صحی سیمین بارکزی شدیدا ابراز نگرانی نموده ومیگوید که باید نهادهای مسئول به خصوص مقام ریاست جمهوری هرچه سریعتر به خواست بارکزی رسیده گی نمایند، وباید بازنگری صورت گیرد درغیرآن اگر ما سیمین بارکزی را ازدست میدهیم فاجعۀ بزرگ درپیکر دموکراسی وحقوق زن خواهدبود.
داکترصبحرنگ میگوید کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان ضمن حمایت ازحرکت مدنی بارکزی وجمع آوری تمام گزارشات با ارسال نامه های جداگانه به ریاست جمهوری وسائیر رسانه ها از نهادهای مسئول خواهان اقدام جدی وفوری دراین راستا شده است وقرار است باردیگر دیدگاه خویش را طی یک کنفرانس خبری امروز مجددا اعلام نماید.
داکترصبحرنگ مشکل اساسی بحران کنونی به وجود آمده از پروسۀ  انتخابات را ، عدم مدیریت مسلکی وسالم دانسته میگوید، اکنون راه حل این  است که باید هرجه سریعتر دوسیه خانم بارکزی بازنگری گردیده وبه آن رسیده گی صورت گیرد.
گفتنی است که پس از هفت روز اعتصاب عذائی وضعیت صحی  سیمین بارکزی خیلی نگران کننده توصیف شده است ولی وی حاضر نیست که به شفاخانه مراجعه کند ومیگوید تازمانیکه به خواست وی رسیده گی صورت نگیرد به هیچ عنوان به اعتصاب غذائی اش پایان نمیدهد ویا اینکه زنده گی اش خاتمه یابد.
سخنور

Comments

  • حمید الله حامد رفیعی said:

    با عرض سلام خدمت دست اندرکاران محترم رسانه چادری!
    من نمی خواهم بحث ارزشی بکنم،بدون تردید ایشان یکی از چهره های ماندگار در تاریخ معاصر زین پس خواهند بود. من در ضمن ستایش این حرکت انسانی، آزادمنشانه،شجاعانه و معقول خانم بارکزی از ایشان بعنوان یک برادر کوچک شان بعنوان یک فرزندشان تا به این اعتصاب پایان دهند. زیرا افغانستان بیش از این تحمل از دست دادن فرزدان صدیقش را ندارد. شکی نیست که وجدان بیدار ملت افغانستان پای مردی ایشان را در تعدش به مردم را درک کرده اند، که من امیدوارم ایشان و دوستان شان شرایط حساس کنونی را نیزدرک نماین. واز شما و تمامی رسانه های افغانسان نیز متمنی ام که در کنار تبیین حقایق و حمایت از این حرکت سترگ شرایط پیچیده و بغرنچ کنونی کشور را نیز درک نمایند. با تاسف باید این بن بست سیاسی را بعنوان یک حقیفت تلخ که حکایت از ناپختگی سیاسی ما می کند را پذیرفت و از آن عبرت گرفت و جانیین را به تسامح و تساهل فرا خواند زیرااین خاک بیش از این تحمل رنج را ندارد.
    با عرض حرمت
    حامد “رفیعی”ب

Trackbacks

There are no trackbacks