۵۰ درصد کودکان کشور از شیرمادر محرومند

c2c95ffa-5c80-4f4d-b286-99880f8eb7f5.img

مقام های اداره یونیسیف در افغانستان در مراسم تجلیل از هفته شیرمادر اعلام کردند که پنجاه در صد از کودکان افغانستان از شیر مادر تغذیه نمی شوند. بانو ویندا دامنش نماینده اداره یونیسیف در افغانستان می گوید که تغذیه با شیر مادر برای کودکان و مادران ضرورتی حیاتی می باشد که در پرورش نوزاد و صحت مندی طفل در آینده از اهمیت خاصی برخوردار است.

خانم دامنش گفت که تجربه جهانی نشان می دهد که تغذیه کودک از شیر مادر، در ساعت های اول ولادت، مرگ و میر اطفال را تا چهارده درصد کاهش می دهد. او تأکید کرد، اگر کودک در ساعت های اول تولدش از شیر مادر تغذیه نکند، احتمال مرگ و میر آن تا ۴۵ درصد افزایش می یابد.
شیر مادر به دلیل دارابودن ویتامین های مورد نیاز بدن کودک از اهمیت خاصی برخوردار بوده و داکتران همواره مادران را به تغذیه طفل با شیر خودشان توصیه می کنند. تغذیه کودک از شیر مادر، از نظر فرهنگی، اقتصادی و صحی به نفع جامعه است و از بیماری های شایع جلوگیری می کند.

همچنان، تغذیه با شیر مادر در کاهش خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی و عروقی مؤثر است و سلامتی آینده کودک را تضمن می کند. با این حال، داکتر ثریا دلیل وزیر صحت عامه نیز تغذیه کودک با شیر مادردر ساعت های اولیه تولد تا شش ماه بعد از تولد را برای کودکان و مادران یک امر ضروری و حیاتی عنوان کرد. خانم دلیل گفت که تغذیه کودکان با شیر مادر، علاوه بر صحتمندی آنان، در رشد و توسعه اقتصادی جامعه نیز تاثر بسزایی دارد.

او از سکتورهای خصوصی خواست تا با تبلیغات نادرست در مورد شیرهای پودری در صحتمندی کودکان،ازجایگزینی آن به جای شیر مادر خودداری کنند. از سوی هم، اجمل سباوون نماینده موسسه حمایت اطفال گفت که سالانه، در جهان نزدیک به پنج میلیون طفل به دلایل مختلف جان‌های شان را از دست می دهند.

آقای سباوون خاطرنشان ساخت که با وجود پیشرفت های چشم گیر در راستای جلوگیری از مرگ و میر اطفال، هنوز هم مرگ و میر آنان در رقم بالایی قرار دارد. با وجود تمام پیشرفت ها در راستای جلوگیری از مرگ و میر کودکان در جهان، افغانستان هنوز هم یکی از کشورهایی است که میزان بلند مرگ و میر اطفال و مادران را دارا است.

صحت در جامعه بشری حق است نه امتیاز. انسان حق دارد؛ تا از ابتدایی ترین حقوق مدنی و آزادی هایی چون تحصیل، کار، سفر، صحت، محل بودوباش، اندیشه و ایجاد سازمان های اجتماعی و سیاسی برخوردار باشد.