انتظار و امید زنان افغان

<> on September 7, 2011 in Kabul, Afghanistan.

۱۵ حوت/ ۱۳۹۱ – هیلری کلنتن، وزیر خارجۀ پیشین ایالات متحدۀ امریکا در همین تازه گی ها وعده کرده است که :” ایالات متحدۀ امریکا به گونۀ نیرومند به حمایت خود از زنان در افغانستان ادامه می دهد.”

اما، این تنها یک تعهد است. پرسش اصلی این جا است که ایالات متحدۀ امریکا چگونه خواهد توانست که به این تعهد اش ، متعهد باقی بمانند.

از زمان سرنگونی رژیم پیشین ، دامنۀ زنده گی زنان افغان گسترش یافته است، مرگ و میر مادران کاهش یافته ایت و سه میلیون دختر روانۀ مکتب ها شده است. زنان به دانش گاه ها رفته می توانند و نیز می توانند کار نمایند.

اما، در این میان، نرگس نهان ، بنیاد  گذار نهاد که بر صلح و دموکراسی تأکید می ورزد، نگران است که پس از خروج سربازان امریکایی از افغانستان کشور در سال های پس از ۲۰۱۴ چگونه خواهد شد:” آن چه که نگران کننده است ، روند گفت و گوهای صلح است که در  نهایت همۀ دستآورد های زنان را از میان خواهند برد.”

بسیاری از زنان افغان از تمویل کننده گان خارجی می خواهند که جامعۀ جهانی رو بهبود آموزش و خدمات بهداشتی برای زنان تأکید نماید ، چون این کار کودکان سالم را وارد اجتماع خواهد ساخت.

خبرگذاری میرکیوری

برگردان: قیام نوری