یک دختر افغان می خواهد انگلیسی بیاموزاند

img_1185

۱۹/ دلو / ۱۳۹۱ – در درون یکی از مغاره های تنگ و باریک ولایت بامیان یک مکتب کوچکی در درون آن ایجاد شده است. این مکتب یک آموزگار خورد سال نیز دارد.

این آموزگار که اسم اش را فرشته می نامد – از پانزده سال بیشتر نیست. او برای دانش جویانش زبان دری می آموزاند.

ممکن است کودکان امریکایی از این که دختر می تواند با فصاحت و روان انکلیسی صحتب نماید، تعجب کنند. او انگلیسی را از مکتب و نیز در جریان گفت و گوها با جهان گردان در ولایت بامیان فرا گرفته است. او یکجا با مادر اندر اش زنده گی می کند و از درس دادن به ۲۸ دانش جویانش لذت می برد.

او همراه با مادر اندر، یک پدر بیکار سه بردار و دو خواهرش در یکی از مغاره های بامیان زنده گی می کند؛ جایی که بسیار سرد است و بسیاری اوقات سردی هوا زیر صفر درجه است. کودکان دانش معمولا بیمار هستند، درست همانند بزرگ سالان در این مغاره ها! فرشته می گوید که مادرش به علت  سردردی شدید و سرفه های پیهم جان سپرد.

 تنها در آمد این خانواده مبلغ ۲۵۰۰ افغانی برابر با ۵۰ دالر امریکایی است که  از سوی درس دادن از سوی موسسه بشردوستانۀ پارسا برایش پرداخت می گردد. در روز های فصل تابستان پدرش روزانه با کار روی کشت زار های کچالو تا یک دالر نیز به دست می آورد.

مهارت های زبان انگلیسی فرشته یک روز بسیار با ارزش خواهد بود و او می خواهد از هر فرصتی برای به کار گیری از این مهارت چنگ می زند. او آرزو دارد که یک آموزگار زبان انگلیسی شود چون این مکتب تمویل شده از سوی پارسا صنف های درسی زبان انگلیسی ندارد:” من یک هدف دارم، یک خواب و آن این است که به دیگر کودکان زبان انگلیسی بیاموزانم.”

 

منبع: روزنامۀ مک کلچی

مترجم: قیام نوری