افزایش پشتیبانی از مکتب در بخش های نا امن کشور

HELMAND-1-articleLarge

رییس یک مکتب پسرانه در ولسوالی مارجۀ ولایت کندهار از سه سال بدین سو از تدریس جوانان و نو جوانان لذت می برد.

اما، تجربه به وی آموخته است که همیشه روی دوام مندی وقت های خوب و خوش حساب نکند.

تنها در جریان ۱۲ سال ، عبدالعزیز ۵۰ ساله دست کم دو حکومت ضد معارف را گواه بوده است که به قدرت آمدند و رفتند. او هنگامی دروازه های مکتب اش را به روی دانش آموزان می گشاید  که مقام های محلی اجازۀ این کار را برایش می دهند؛ اما با تمام این فراز و فرود ها وی هنوز هم نمی توانند آموزگاران خوبی را به این مکتب جذب نماید و نه هم ریاست ولایت معارف ولایت کندهار کتاب های بسنده به وی می فرستد. مکتب اش در فصل زمستان بسیار سرد  است و تنها در تابستان دروازه های آن به روی دانش آموزان باز است.

:” هنگامی که رژیم پیشین در دهۀ ۱۹۹۰ در کابل به قدرت رسیدند، ما شماری زیادی از دانش آموزان را مان را از دست دادیم و بسیاری از مردم مارجه را نیز ترک گفتند. پس از ان در سال ۲۰۰۲ میلادی، هنگامی که رژیم پیشین سرنگون گردید، مردم دو باره آمدند و مکتب ها دوباره گشایش یافت؛ تا هنگامی که نیروهای مخالف مسلح دولت در سال ۲۰۰۶ میلادی دو باره آمدند و از این رو مکتب ها دو باره بسته شد. اما ، ما دو باره دروازه های مکتب را در سال ۲۰۱۰ باز کردیم.”

ریاست معارف ولایت هلمند می گوید که ، هنوز ۱۴۰ هزار تن از کودکان درمکتب های ولایت هلمند ثبت نام کردند –  رقمی بسیار درشت در مقایسه با سال ۲۰۰۲ میلادی!

این وضعیت در مارجه یک پیروزی به شمار می رود. از میان ۱۵ مکتب ، ۹ مکتب باز است و بیش از  ۵۰۰۰ دانش آموز در آن مکتب ها مشغول فرا گیری دانش می باشد.. این وضعیت در مقایسه با سه سال پیش اصلن قابل مقایسه نیست. اما، با این حال خانواده ها همواره آماده هستند که کودکان شان را از مکتب ها به علت ترس نیروهای مخالف مسلح دولت اخراج نمایند.

نظام آموزش و پرورش در افغانستان فراز و فرود های عجیب و در بسیاری موارد دشواری را پشت سر گذشتانده است. شماری از رژیم ها و حکومت های پشین در افغانستان آموزش را یک موضوع خارجی و ضد اسلامی می پنداشتند و از این رو محدودیت های فراوانی را سر راه روشن فکران، آموزاگاران، استادان و دانش آموزان ایجاد می کردند. حتا کشتار و زندان افگنی های آموزگاران را نیز گواه بوده ایم.

اما، با روی کار آمدن حکومت تازه در یک دهۀ اخیر در افغانستان، آموزش و پرورش رشد چشم گیری داشته است و هم اکنون سه میلیون کودک در مکتب های افغانستان مشغول درس و آموزش هستند- آن چه که بسیاری از افغان ها را برای داشتن یک آینده خوش بخت بیشتر از همه امید وار می سازد.

منبع: روزنامۀ نیویارک تایمز

مترجم: قیام نوری –