آیا حقوق زنان افغان پس از خروج ناتو محافظت خواهد شد؟

french_troops_afghanistan

۸ / دلو / ۱۳۹۱ – همان چنان که زمان بندی خروج سربازان ناتو از افغانستان نزدیک تر می شود، یک پرسش در بارۀ آیندۀ زنان افغان همچنان پا بر جا باقی می ماند.

زنان افغان پس از سقوط حاکمیت پیشین ، به حقوق و امتیازاتی دست یافتند که برای مدت ها از آن محروم بودند.

بسیاری از فعالان حقوق زن و نیز آگاهان بدین باور هستند که با نزدیک تر شدن زمان بندی خروج سربازان خارجی از افغانستان، حقوق زنان زیر پا خواهند شد و احتمال فراوان می رود که رهبران جنبش های دادخواهانۀ زنان در افغانستان با تهدید های جدی رو به رو شوند:

” زنان افغانی که از سال ۲۰۰۱ میلادی به این سو ، مقام های رهبری را گرفتند، نام ها و آدرس های شان به همه گان معروف است.”

این گفته های تمیم انصار یک نویسندۀ امریکایی افغانستان بود.

آقای انصار می افزاید که :” من فکر می کنم که  زنان رهبر جنبش های دادخواهانه در برابر خطر های جدی قرار دارند.”

بر بنیاد یک نظر سنجی که ویب سایت خبری ” ترست لا” که زیر مجموعۀ از بیناد خبری رویترز می باشد، انجام داده است، نشان می دهد که خشونت در برابر زنان همراه با بهداشت بی کیفیت و فقر، افغانستان را به یکی از خطرناک ترین کشور های جهان برای زنان مبدل ساخته است.

کار کردن در فضای بیرون از خانه همچنان به عنوان یکی از چالش های جدی در سر راه زنان افغان باقی مانده است.

شماری از حقوق دانان و قانون گذران زن در افغانستان به گونۀ تکرار گفته اند که یکی از علت های افزایش خشونت ها در برابر زنان کم علاقه گی حکومت افغانستان به مسألۀ حقوق زنان است؛  چون حکومت مشغول روند گفت وگوهای صلح با مخالفان مسلح دولت افغانستان است. با این حال، حکومت افغانستان این اتهام ها را رد می کند.

در ماه دسمبر سال ۲۰۱۲ میلادی سازمان ملل متحد حکومت کرزی را به علت عدم توجه به اجرای قانون منع خشونت در برابر زنان در افغانستان سخت مورد انتقاد قرار داد. سازمان ملل متحد از حکومت افغانستان می خواهد که این قانون نافذۀ سال ۲۰۰۹ میلادی را که در آن عروسی کودکان، عروسی اجباری، مجبور به خودسوزی کردن و دیگر خشونت ها جرم گفته شده است، به گونۀ درست عملی نماید.

با این حال، انصاری ، این نویسندۀ امریکایی افغانی تبار می گوید که هنوز هم ، عروسی کودکان که غیر قانونی هم هستند، در بخش های دور دست افغانستان به گسترۀ بیشتر باقی مانده است:

” در پایخت زنان از خانه ها بر آمدند و تقویت شدند. اما بسیاری از مکان های دیگردر افغانستان است که در آن جا ها زنان زیر چتر حمایتی حکومت و دیگر نهاد ها موجود در افغانستان قرار ندارند.”

بیش از یک دهه از سقوط رژیم پیشین می گذرد و در این مدت دختران افغان به مکتب ها رفتند، یک بر چهارم کرسی های پارلمان از سوی زنان اشغال شده است و زنان همانند مردان حق رأی و اجازۀ مسافرت به تنهایی را دریافته اند.

با این حال، نیل کرامپتون، رییس دفتر کشور های مشترک المنافع بریتانیا برای افغانستان و آسیا می گوید که وی برای آیندۀ افغانستان امید وار و خوشبین است. او می گوید که پیشرفت های به میان آمده در افغانستان از جمله رفتن دختران به مکتب، رسانه های آزاد و مستقل افغانستان و دیگر پیشرفت ها پس از خروج سربازان خارجی از افغانستان از میان نخواهند رفت.

 منبع: ویب سایت ترست لا

مترجم: قیام نوری –