مجموعۀ شعری ” پله های گنه آلود” نقد و صحفه گشایی شد

IMG_9132

۲۸ / جدی / ۱۳۹۱ –  گزارشگر: قیام نوری – در محفلی که به روز پنج شنبه از سوی انجمن جوانان کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی برگذار شده بود، ” پله های گنه آلود” دومین مجموعۀ شعری بانو کریمه شبرنگ صحفه گشایی و به نقد گرفته شد.

در این محفل ادبی، شماری از پیش کسوتان حوزۀ ادبی کشور، شاعران جوان، شعر دوستان و ده ها تن از فرهنگیان حضور داشتند.

_MG_9127

محمد یاسین نگاه، یکی از شاعران و منتقدان ادبی امروز کشور که این مجموعه را به نقد گرفته است در بارۀ این مجموعه چنین می گوید:” در بخش پرداختن { کریمه شبرنگ} با معقولۀ زن و درگیری او با جامعه اش گاهی شکایت آن قدر زیاد می شود که روایت اصلی در آن فراموش می شود. بخش بزرگ از شعر های { مجموعۀ شعری } پله های گنه آلود به گونۀ شکایت نامه است. قابل توجه این اجتماع زن ستیز و مرد سالار. این شکایت ها خوب است که نخست برای آفرنیش گر درونی شود و سپس این شکایت ها روایت شود. چون ادبیات چیزی نیست به جز روایت نا متعارف واقعیت عینی یک جامعه.”

به روایت یاسین نگاه این مجموعۀ کریمه شبرنگ تاثیر پذیر از شعر های شاعران فروخ فرخ زاد، پرتو نادری، سهراب سپهر و احمد شاملو است.

یاسین نگاه به کریمه شبرنگ پیشنهاد می کند که حوزۀ مطالعات ادبی اش گسترده بسازد و از منابع گونه گون برای تقویت و استواری گاه های شعری اش کار ببرد. به گفتۀ یاسین نگاه این کار هیچ زیانی به شبرنگ نخواهد رسانید.

همچنان بانو زهرا موسوی این مجموعۀ شعری شبرنگ را یک نوع مبارزۀ مسالمت آمیز برای گرفتن حقوق زن زخمی و شکستۀ افغان می داند. مجموعۀ که در آن  :”  بانو شبرنگ ، اعتراض کرد، حرف زد، از زن سخن گفته است و تابو شکنی کرده اند.”

_MG_9112

البته گرداننده گی این برنامه ادبی را نظام الدین رضایی، همکار همیشه گی انجمن جوانان کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بخلی بر دوش می کشید.

در این میان، کرینه شبرنگ در گفت وگوی با بخش مطبوعاتی بنیاد چادری می گوید که وی در سفر هر چند کوتاه اش به کوچه باغ شعر، با دشوار های فراوان جامعه امروز افغانستان رو به رو شده است:” سال های ۱۳۸۹ بود که نخستین مجموعۀ شعری ام به نام فراسوی بد نامی نشر شد. این مجموعه واکنش های { منفی} را چه در حوزۀ کابل و چه در حوزۀ بدخشان به دنبال داشته اند. بر بنیاد همان واکنش ها ، من ناگذیر شدم که زادگاهم بدخشان را ترک کنم و بیایم و در کابل زنده گی کنم. چون زنده گی در بدخشان دیگر برایم دشوار شده بود.”

_MG_9121

کریمه شبرنگ در سال ۱۳۶۵ میلادی در پشاور پاکستان به جهان آمد. شبرنگ از بدخشان است.  او در سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ به دریچۀ شعر نگاه جدی می اندازد و نخستین مجموعۀ شعری اش را زیر نام ” فراسوی بدنامی” در ۱۳۸۹ به چاپ می رساند. وی در سال ۱۳۸۵ خورشیدی از دانشکدۀ زبان و ادبیات دانشگاه کابل، سند فراغت به دست می آورد.