تلاش جوانان در راه مبارزه با خشونت در برابر زن

An-Afghan-woman-shouts-as-she-and-dozens-of-others-marched-to-protest-violence-against-women-in-Kabul-on-September-24-2012.-The-death-of-a-provincial-head-of-the-Ministry-of-Womens-Affairs-and-the-public-execution-of-a-woman-a-960x639

۲۵/۱۲/۲۰۱۲ – شماری از جوانان بامیان می گویند که با راه اندازی برنامه های آگاهی دهی به مردم در بخشهای دور دست این ولایت، با پدیده خشونت با زنان مبارزه می کنند.

این جوانان تاکید می روزند که باورهای غلط برخی مردم که نهاد های مدنی و مدافع حقوق بشر را مبلغان فرهنگ بیگانه می دانند باعث شده است که مردم از نهادهای مدنی و حقوق بشر، دور شوند.
این جوانان می گویند؛بدلیل اینکه تا کنون تمامی برنامه نهادهای مدنی و مدافع حقوق بشر در مرکز بامیان متمرکز شده تصمیم گرفته اند که پس از این، برنامه آگاهی دهی شان را به قریه های دور افتاده در ولسوالی های این ولایت گسترش دهند.

عبدالله شایگان مسؤول ل نهاد دانشجویی کانون تفاهم که گفتمانی را با نام “نقش جوانان، نهادهای مدنی و حقوق بشر در محو خشونت علیه زنان” با اشتراک چهل تن از دختران و پسران در مرکز بامیان برگزار کرده است.

آقای شایگان می گوید که:”  ما در گفتمان های مان تلاش کردیم تا چالش ها فرا روی نهادهای مدنی و حقوق بشری را بررسی و برای انسجام بیشتر فعالیت های آنان برنامه ریزی کنیم”.
شایگان می افزاید که:” باورهای غلط برخی مردم که نهاد های مدنی و مدافع حقوق بشر را مبلغین فرهنگ بیگانه می دانند باعث شده است که مردم از نهادهای مدنی و حقوق بشر، دور شوند”.
رسوم ناپسند در جامعه و عدم توجه مسئولان برخی نهادهای مدنی به کیفیت برنامه های شان از دیگر مشکلات نهادهای مدنی در بامیان خوانده شده است.
شایگان همچنان تاکید می ورزد؛ به دلیل اینکه سطح آگاهی مردم در بخش های دوردست بسیار پایین است و بیشترین خشونت در برابر زنان نیز در این مناطق صورت می گیرد، برنامه های آگاهی دهی به مردم باید از مرکز شهرها به قریه های دور دست در ولسوالی ها گسترش یابد.

به گفته او؛ کانون تفاهم از یک سال به این سو فعالیت هایش را در قریه های دوردست متمرکز کرده و در آینده نیز در قریه های دوردست بامیان کمپاین های آگاهی دهی به مردم را راه اندازی خواهد کرد.

از سوی دیگر صادق علی یار آگاه سیاسی در بامیان که در برنامه گفتمان جوانان بامیانی صحبت می کرد، وجود نهادهای مدنی و نظارت آنها بر کارکرد حکومت را یکی از مولفه های حکومت مردمی و دموکراتیک خواند.

علی یار میگوید که در صورت نبود نهادهای مدنی در نظام های دموکراتیک، جامعه به یک توده بی شکل تبدیل می شود و رئیس جمهور در راس هرم قدرت قرار گرفته و هرآنچه دلش خواست انجام می دهد.
علی یار بزرگترین مشکلات نهاد های مدنی در افغانستان را فقر اقتصادی خواند.

او می گوید:” تمویل کنندگان در بخش های خاصی بودجه دارند و نهادهای مدنی نیز مطابق میل آنها کار می کنند، به همین دلیل است که نیازمندی ها و مشکلات اصلی افغانستان از بین نمی رود”.
با وجود مشکلاتی که فراروی نهادهای مدنی در ولایت بامیان قرار دارد، مسئولان این نهاد ها می گویند که آنها همچنان مصمم هستند تا برای پیاده کردن ارزش های دموکراتیک در جامعه و از بین بردن خشونت علیه زنان و عنعنات ناپسند، فعالیت های بیشتری انجام دهند