زنان بی سرپناه غور مالک خانه های امن شدند

۲۸/ ۱۰/۲۰۱۲ – برای نخستین بار در شهر چخچران مرکز ولایت غور خانه‎ای امن برای زنانی که محل امن برای بودوباش/ اقامت ندارند، ایجاد شده است.

این خانه امن از سوی موسسه ‘ندای زن’ و به همکاری تخنیکی نهادهای دولتی غور ایجاد شده است.

 در حال حاضر این خانه ها گنجایش بیست نفر را همزمان دارد.

مسئولان موسسه ندای زن می گویند مواردی از خشونت علیه زنان در دو سال اخیر در غور و فقدان یک محل امن برای آنان، نگرانی های زیادی را بوجود آورده بود.

این خانه امن برای زنانی ایجاد شده است که به علت خشونت های خانوادگی مجبور به فرار از منزل می شوند.

ثریا پاکزاد، مسئول موسسه ندای زن، می گوید برنامه آنان در این زمینه تنها به ایجاد یک محل امن محدود نمی شود و به گفته او ارایه خدمات حقوقی و آموزش حرفه ای به زنان بی سرپناه نیز در نظر گرفته شده است.

خانم پاکزاد می گوید: “ما در یک زمان به بیست نفر جای داریم. برای آنان وکیل مدافع داریم، مشاور حقوقی داریم، نرس/پرستار و دکتر داریم، کارمندان اجتماعی و پروگرام /برنامه‌های آموزش حرفه ای داریم.”

در مواردی خشونت علیه زنان در غور باعث نگرانی نهاد های جامعه مدنی و مقام های محلی شده بوده است.

خانم پاکزاد می گوید: در یک مورد، همین نداشتن سرپناه باعث مرگ زنی شده که به علت خشونت های خانوادگی مجبور به فرار از خانه شده بود.

مقام های محلی در غور از این اقدام استقبال کرده اند و گفته اند پیش از این مجبور بوده اند این دسته از زنانی را که نمی توانستند به خانواده های شان بپیوندند یا سرپناهی نداشتند برای مدتی در منازل شخصی برخی از کارمندان و مسئولان زن در غور پناه بدهند.

علاوه بر غور، در غرب افغانستان تا اکنون خانه های امن در شهر های هرات و بادغیس نیز ایجاد شده و در نظر است که برنامه های مشابهی در فراه و نیمروز نیز اجرا شود.

قبلا وجود خانه های امن در کابل به دلائل مختلفی مورد انتقاد قرار گرفته بود.

خانه های امن برای زنان اکثرا در کابل بوده و به تازگی به دیگر ولایات افغانستان گسترش یافته است.


Comments

  • Mumtaz Haidari said:

    سلام !
    برای بهتر شناخت همه مردم افغانستان و دیگر جهان؛ اگر امکان داشته باشد، فلم های مستند یک تعداد از واقعیت های عینی تعدادی از بانوان را طوری که شخصیت آن از لحاظ اجتماعی لطمه نخورد تکثیر کنید، کاری است بسا مثمر و خوب.

  • جواد said:

    این یک اقدام خوب است. ولی متوجه باید باشیم که در افغانستان تا هنوز فرهنگ رفتن به خانه امن وجود ندارد. و بسا مواردی دیده شده که در خانه امن مسایل غیر اخلاقی موجود بوده است.

Trackbacks

There are no trackbacks