زنان پشتون در پاکستان خواهان کارت هویت هستند

پشتون ها ۱۵ در صد از کل جمعیت پاکستان را تشکیل می دهد. اکثریت آنان در بخش های دور افتاده شمال غربی پاکستان زیست دارند. اما حتا در شهر های بزرگ پاکستان، زنان پشتون با تبعیض روبرو هستند و حتا برخی از آنان اجازه ندارند که کار های هویت شان را با خود داشته باشند.

منبع خبر:  خبرگذاری صدای آلمان – دویچه ویله

۴/۹/۲۰۱۲

نزدیک به ۴ میلیون پشتون در شهر کراچی از پر نفوس ترین شهر های پاکستان زنده گی می کنند. بسیاری از آنان از بخش های شمال غربی پاکستان به این شهر آمده اند. اما حتا در همین شهر مدرن کراچی، زنان با تبعیض روبرو است و فرصت های اندکی در اختیار دارند.

 در یک جاده کثیف شهر کراچی، حتا یک زن هم از پشت پنجره های ساختمان های رهایشی پنج یا شش طبقه ی دیده نمی شوند. زنان پشتون کمتر از خانه های شان بیرون می روند. در درون آن ساختمان ها صد ها تن از خانواده های نادار پشتون زنده گی می کنند – که شماری از آنان ده ها سال است در آن جا زنده گی کرده اند. در یکی از این ساختمان های چهار طبقه ی یک دختر کوچک که چهره اش پوشانده است؛ در را باز می کند. این خانه دو اتاقه از ممتاز بیگم ۴۵ ساله ؛ یک کارمند اجتماعی است که از حقوق زنان پشتون در شهر کراچی دادخواهی می کند. وی هر روز زنان پشتون را به خانه اش فرا می خواند تا در باره مشکلات شان با وی گفت و گو نماید.

 کار های هویت تنها به سود مردان

 بر بنیاد گفته های بانو بیگم، یکی از پر چالش ترین موضوعات فرا راه زنان پشتون در کراچی گرفتن کارت هویت می باشد. تخمین زده می شود که در سراسر پاکستان ۱۰ میلیون زن کارت هویت ندارند. این رقم در میان زنان پشتون نیز بسیار بالا است – چنانچه ۷۰ در صد از زنان پشتون کارت های هویت ندارند.

 ممتاز بیگم       فعال حقوق زنان پشتون در پاکستان

” هیچ کسی پروای کارت های هویت زنان را ندارند. مردان تنها به دنبال شناخت کار زنان به سود خود شان است تا زمانی که با کدام زیان مالی روبرو می شود؛ قطعه زمینی به دست آورند.

  زنان پشتون اکثر اوقات به تحمل رسم و رواج های صد ها ساله محکوم می شوند.

 گلنار بیگم یک زن ۲۱ ساله است، وی اساسا از منطقه قبایلی سوات در خیبر پشتون خواه در شمال غرب پاکستان است – بخشی از پاکستان امروزی که در گذشته جز خاک افغانستان به شمار می رفت.

او هم کدام کارت هویت ندارد، اما می پرسد که حتا یک کارت داشته باشد، با آن چه کار کند؟ چون به گفته خودش او همیشه در خانه اش می باشد.

گلنار                 یک زن پشتون در پاکستان

” بردار و پدر من نمی گذارند که به خانه بروم. من خوش دارم که با مادرم بیرون از خانه بروم، اما پدر و بردار ام اجازه این کار را برایم نمی دهد. آنان از ما می خواهند که در خانه بمانیم و همیشه برای آنان کار کنیم. خانه برای ما همانند یک زندان است.”

اگر گلنار کارت هویت داشته باشد، امید وار است که یکبار به زاد گاه اصلی اش یعنی دره سوات برود، جای که در حال حاضر ارتش پاکستان کارت های هویت مراجعین را بررسی می کند. گلنار احساس می کند که با جهان بیرون قطع رابطه کرده است و تنها با اعضای خانواده اش صحبت می کند.  گلنار بیگم می گوید که اگر وی از خانه بیرون برود و با مردم دیگر گفت و گو نماید، او شاید چیز های بیشتری بیاموزد.

گلنار بیگم           یک زن پشتون در پاکستان

” ما نمی دانیم که مودبانه سخن گفتن چگونه است. ما تنها می دانیم که مردم در خانه مان چگونه صحبت می کنند و تنها در باره خانه گفت و گو کرده می توانیم.”

نخستین نشانه های از پیشرفت

مردان پشتون در پاکستان در باره عکس های زنان در کارت های هویت نگران هستند. با این حال فعالان حقوق زن در پاکستان می گویند که داشتن یک کارت هویت نخستین گام در راستای تقویت زنان در پاکستان به شمار می رود.

فرهت پروین        پژوهشگر و فعال حقوق زن در پاکستان

” یکی از علت های اصلی که مردان پشتون در پاکستان نمی خواهند که زنان شان کارت هویت به دست آروند، این است که در آن صورت زنان حقوق دیگر شان را از مردان شان درخواست می کنند. مردان پشتون نمی خواهند که زنان پشتون در انتخابات شرکت نمایند. اگر زنان پشتون شناخت کارت داشته باشند، در آن صورت آنان خواستار این حق شان از مردان پشتون نیز خواهند شد.”

فعالان حقوق زن چون ممتاز بیگم در تلاش است تا میزان مشارکت زنان را در انتخابات آینده در پاکستان افزایش دهد. هر چند که زنان در پاکستان ۵۰ در صد از کل نفوس این کشور را تشکیل می دهد اما نتایج انتخابات در بخش های که عمدتاً زنان کارت هویت ندارند، بسیار پائین است.

با این حال، پیشرفت های نیز صورت گرفته است. بر بنیاد آمار های سازمان ملل متحد در سه سال گذشته بیش از  ۱۲ میلیون زن در پاکستان کارت هویت دریافت کرده اند. اما بدون شک تا زمانی که همه زنان پاکستان مشمول زنان پشتون در این کشور صاحب یک شناخت کارت شوند، کار های زیادی فرا راه فعالان حقوق زن در پاکستان وجود خواهند داشت.