همزمان با نزدیک شدن زمان بندی خروج سربازان ناتو، زنان افغان با آیندۀ نا معلومی روبرو هستند

اعلامیه نشست شیکاگو در بارۀ افغاسنتان که از سوی حکومت افغانستان و کشور های کمک کننده به نیروهای آیسف فرستاده شد، در آن به اهمیت مشارکت همۀ زنان افغان در روند های بازسازی، سیاسی، صلح و آشتی ملی تأکید شده است.

به تازه گی، اعلامیه یی نشست توکیو که به روز هشتم ماه جولای سال روان میلادی فرستاده شد، بر برابری زنان و مردان تأکید شد.

با این حال، در هیچ یک از این نشست ها، بر تعهدات هدف مند  و یا پروژه های برای مبارزه با پدیدۀ خشونت در برابر زنان و تضمین پیشرفت های آنان بحثی نشد.  نه هم یک بودجۀ مشخص برای مقصد فراهم شد. با چنین یک برنامۀ آیندۀ زنان افغان بیش از هر زمانی دیگری نا معلوم به نظر می رسد.

۲۹/۷/۲۰۱۲به گفتۀ شما، یک دانش آموز دختر در دانشگاه کابل، زنان افغان با سختی های فراوان در زنده گی های شان روبرو هستند.

” یک زن زندانی می شود. هنگامی که او چهارده ساله و یا سیزده ساله است، تن به عروسی اجباری می دهد، بیشتر در برابر پول. همسر اش او را لت و کوب می کند،اما آن زن نمی تواند که برای گرفتن طلاق از منزل فرار نماید. پس، این زن دست به خود سوزی می زند و یا هم خودش را می کشد.”

اوسط امید به زنده گی در میان زنان افغان چهل و چهار سال است، که یکی از پائین تر ارقام در جهان به شمار می رود.

طبیعت نوار های ویدیویی اخیر که حاکی از خشونت در برابر زنان است، بر این شک و تردید ها افزوده است. با این حال، این موضوع انکار شده نمی تواند که نسبت به گذشته دختران بیشتری به مکتب ها می روند و میزان مرگ و میران زنان نیز به میزان چشم گیری کاهش یافته است. زنان بیشتری دارای شغل هستند.

کار مؤسسات غیر حکومتی یا انجو ها و سازمان های جهانی در یک دهۀ گذشته حیاتی بوده است، هر چند که این نهاد ها در شرایط جنگ در فعالیت هستند و پس از ترک سازان خارجی از افغانستان در سال دو هزار و چهارده میلادی، هنوز باید منتظر تا دیده شود که دستآورد های زنان به عنوان یک اولویت ادامه خواهد یافت.

ساختار اجتماعی افغانستان به گونۀ گسترده با افراط گرایی مذهبی و قبیله گرایی پیچیده شده است. پس از یک دهۀ اصلاحات، هنوز این مفکور با قوت باقی مانده است. یکی از مهم ترین گام های که از سوی حکومت افغانستان برای مبارزه با خشونت در برابر زنان توشیح قانون منع خشونت در برابرزنان در سال ۲۰۰۹ میلادی بوده است. این قانون ۲۲ نوع خشونت را مشخص کرده است و نیز مجازاتی را برای عاملان این گونه خشونت ها پیش بینی نموده است.